Μουσική: Λεωνίδας Μπαλάφας
Virus Music 2009
Ο Λεωνίδας Μπαλάφας, δύο χρόνια μετά την πρώτη του απόπειρα στη δισκογραφία (Ο Λεωνίδας και οι πότες), αλλάζει δισκογραφική στέγη και μας παρουσιάζει ένα υλικό το οποίο φαίνεται να αυξάνει αισθητά τις αποστάσεις από τον χώρο στον οποίο τον γνωρίσαμε: το Fame Story 4. Από το εισαγωγικό σημείωμα κιόλας είναι φως φανάρι ότι ο τραγουδοποιός έχει πλήρη συνείδηση των επιλογών, των ρόλων και των στόχων, ενώ παράλληλα γίνεται ένα ηθικό ξεκαθάρισμα του τοπίου (ουσιαστικά μια βολή κατά του Fame Story που τον ανέδειξε και των λοιπών Reality shows), πράγμα που φυσικά δεν μπορούσε με τίποτα να γίνει στο δισκογραφικό του ντεμπούτο λόγω της εταιρίας (Heaven), η οποία ανήκει στον ίδιο επιχειρηματικό όμιλο με το διοργανωτή τηλεοπτικό σταθμό του παιχνιδιού.
Ο δίσκος ανοίγει με ένα ορχηστρικό που σε βάζει κατευθείαν στο νόημα για ό,τι ακολουθεί. Τραγούδια με ένα δυνατό αίσθημα σκέψης και συλλογισμού (Αναμνήσεις), φευγάτα και ταξιδάρικα (Ψηλά, Ταξίδι για να σε βρω), κριτικά- καταγγελτικά (Happy end, Κοτλέ σακάκι, Πλάτανος), ερωτικά (Πού να γυρίζεις, Τι κρύβει αυτή η σιωπή) που περνούν μια ανάσα σεμνής αισιοδοξίας χωρίς εκφραστικές εξάρσεις και εύπεπτους εντυπωσιασμούς. Εξάλλου ο Λεωνίδας Μπαλάφας έχει αποδείξει όσο καιρό είναι στη δισκογραφία ότι οι ευκαιρίες είναι για να αρπάζονται αλλά η συνέχεια ανήκει στην ουσία του καθενός. Η ερμηνεία του Μπαλάφα είναι σαφώς ωριμότερη, ενώ το μουσικό ύφος αρχίζει σιγά- σιγά να εγκαταλείπει τη «ραδιοφωνική» ποπ που μας είχε συνηθίσει στο παρελθόν, προσαρμόζοντας στοιχεία από την εναλλακτική, έντεχνη σκηνή του ελληνικού τραγουδιού.
Μερικές από τις καλές στιγμές του δίσκου:
Την πρώτη μέρα ξύπνησα χωρίς φωνή στο στόμα μου
Τη δεύτερη ξαγρύπνησα και φίλησα το χώμα μου
Την τρίτη το κατάλαβα πως νέρωσε το αίμα μου
Την τέταρτη μετάλαβα και πέταξα το στέμμα μου.
Κι έτσι γεννήθηκε το πρώτο ψέμα μου. (Τρεις ευχές)
Φύγαμε όλοι και μαραζώνει το χωριό
αφού μας στήσανε παγίδα οι μεγάλοι
σαν τα ποντίκια στο τυρί με το κεφάλι
Για μια πόλη πιαστήκαμε όλοι χέρι- χέρι μες στη φάκα
όλες οι τράπεζες μαζί να σπάνε πλάκα
και μας αρέσει να ζούμε αδιάφορα στο πλήθος στριμωγμένα
και να αναπνέουμε τα δάση τα καμένα
Ομιλίες, όλα τα κόμματα μαζί ένα σινάφι
κόβουμε συντάξεις και μισθούς με το ξυράφι
και οι ειδήσεις παραπλανεύτρες που ποτίζουν τις αισθήσεις
να μεγαλώσουν, να ωριμάσουν
και να γίνουν παραισθήσεις. (Πλάτανος)
Λόγια βαριά, χάδια θεριά
και μια φωνή θλιμμένη, χλομή
Κομμάτια γυαλί
νερό χρυσάφι και μια ψυχή, λιωμένο κερί
Κερί που μερόνυχτα μένει αναμμένο
δε ξέρω τι ψάχνω και τι περιμένω. (Ψηλά)
*Επειδή δεν κατάφερα να ανεβάσω το αρχείο ήχου από τον δίσκο, ας ακούσουμε τις Τρεις ευχές ζωντανά από το Mad...
